Samenvatting: Biologische Grondslagen: Neuropsychologie En Psychofarmacologie

Lees hier de samenvatting en de meest belangrijke oefenvragen van Biologische grondslagen: Neuropsychologie en psychofarmacologie

• 1 Thema 1 Introductie

  Dit is een preview. Er zijn 4 andere flashcards beschikbaar voor hoofdstuk 1
  Laat hier meer flashcards zien

• Wat is overt gedrag?

  Overt gedrag verwijst naar waarneembare acties van een persoon
  

• Wat is het verschil tussen cognitieve neurowetenschappen en klinische neuropsychologie?

  Cognitieve neurowetenschappen houdt zich bezig met het onderzoek naar cognitieve functies in gezonde hersenen. De klinische neuropsychologie bestudeert de relatie tussen hersenstoornissen en gedrag en past deze kennis toe in de vorm van diagnostiek, begeleiding en behandeling.

• Hoe stelt men cognitieve functiestoornissen vast binnen de klinische neuropsychologie ?

  Met behulp van neuropsychologisch onderzoek: gestandaardiseerde cognitieve tests, vragenlijsten en observaties.

• 1.1 Hoofdstuk 1 Historische mijlpalen

  Dit is een preview. Er zijn 11 andere flashcards beschikbaar voor hoofdstuk 1.1
  Laat hier meer flashcards zien

• Wat was de eerste opvatting over de werking van de hersenen tot de 18e eeuw (noem 3 namen van 'denkers')

  Hippocrates was  de eerste die de hersenen verantwoordelijk hield voor het intellect, de zintuigen, kennis en emoties. Aristoteles was juist van mening dat niet de hersenen maar het hart een centrale rol speelde bij mentale functies.
  
  In de klassieke oudheid vond ook het eerste onderzoek plaats naar de anatomische structuur van de hersenen. Herophilus kwam door zijn onderzoek naar de hersenen tot de conclusie dat de waarneming, het begrijpen en het geheugen zich bevinden in de ventrikels. De ventrikelleer bleef tot de achttiende eeuw de gangbare theorie.

• Wat was de visie van de Franse filosoof René Descartes?

  Hij zag de geest als ongedeelde en immateriële eenheid die huisde in de epifyse (pijnappelklier), midden tussen de twee hersenhelften in. Zijn standpunt was dualistisch: geest en lichaam zijn gescheiden.

• Wie veranderde in de 18e eeuw de visie van de hersenen als ongedeelde eenheid en wat waren zijn ideeën?

  De Duitse arts Franz Joseph Gall bedacht lokalisatie en functiedifferentiatie. Hij zei dat de mens verschillende mentale functies bezit en dat die functies terug te voeren waren op verschillende zelfstandig functionerende delen van de hersenen, die aan de buitenkant zaten (in de cortex), volgens een specifiek frenologisch model met knobbels op de schedel.

• Welke manier van onderzoeken bracht de inzichten in de hersenen verder? Wat was dit nieuwe inzicht? Noem twee belangrijke namen.

  Gevalsbeschrijvingen. Hiermee werd de localisatie van verschillende hersenfuncties onderschreven.
  Paul Broca: beschreef een beschadiging in de linker frontaalkwab die het vermogen tot spreken bij een patiënt veroorzaakte.
  Carl Wernicke beschreef een beschadiging van de linker temporaalkwab die taalbegripsstoornis bij een patiënt veroorzaakte. Hij ontdekte ook dat er verbindingen tussen de verschillende gebieden bestaan.

• Wie was de grondlegger van de experimentele psychologie?Wat deed hij?

  De Duitse fysioloog Wilhelm Wundt.
  Hij startte het eerste psychologische laboratorium in Leipzig, waarin hij gezonde proefpersonen gestandaardiseerde stimuli aanbood en zodoende waarneming, aandacht en cognitieve controle bestudeerde.

• Wat is psychometrie?Wie ontwikkelde dit?

  Dit is: psychofysische metingen uitvoeren bij groepen mensen(mbv reactietijdtaken en sensorische discriminatietaken) en de resultaten vergelijken met andere groepen met statistische methoden.
  Francis Galton ontwikkelde dit en legde de basis voor het gebruik van referentiegegevens (normen)

• Geef een overzicht van de functionele architectuur van de hersenen zoals Alexandr Luria deze beschreven heeft.

  Luria vatte de functionele architectuur van de hersenen samen aan de hand van drie globale indelingen.
  

  1. Drie voortdurend interacterende functionele eenheden (units), gerelateerd aan respectievelijk subcorticale, posterieure en anterieure hersengebieden (respectievelijk 'activatie', 'input' en 'output').
  2. Drie hiërarchisch geordende niveaus van verwerking, gerelateerd aan primaire, secundaire en tertiaire 'zones' in de hersenen.
  3. Gedrag dat wel of niet gereguleerd wordt door taalprocessen, gerelateerd aan respectievelijk de linker- en rechterhemisfeer.