Startpagina / Samenvattingen / Infectie en immuniteit / infectie-gevoeligheid-antimicrobiele

Diagnostiek van infectieziekten - Microbiologische diagnostiek: de verschillende benaderingen

4 belangrijke vragen over Diagnostiek van infectieziekten - Microbiologische diagnostiek: de verschillende benaderingen

Hoe wordt de antimicrobiële gevoeligheid bepaald?

Bacteriën worden routinematig getest op hun gevoeligheid voor antimicrobiële middelen, waarbij de bacteriesoort bepaalt voor welke serie antibiotica het isolaat wordt onderzocht; niet alle mogelijke combinaties tussen bacteriën en antibiotica zijn relevant voor de dagelijkse praktijk (zie verder). De gevoeligheid van fungi voor antifungale middelen wordt onderzocht in de context van invasieve infecties (vooral invasieve Candida- en Aspergillus-infecties). Hiertoe wordt in vitro nagegaan of er groeiremming optreedt bij antibioticaconcentraties die klinisch haalbaar zijn. De uitslag is dan gevoelig (sensitive, S of +) of ongevoelig (resistent, R of –).

Welke methoden zijn er om de gevoeligheid van bacteriën te bepalen?

De 'disc diffusion'-methode volgens Kirby-Bauer
een verdunningsmethode om een minimale remmende concentratie (minimum inhibitingconcentration, MIC) van een antibioticum te bepalen

Van welke respons wordt er naast de humorale immuunrespons nog gebruik gemaakt?

Naast de humorale immuunrespons wordt tegenwoordig ook gebruikgemaakt van de cellulaire respons als diagnosticum. In vitro kunnen bloedlymfocyten getest worden door stimulatie met specifieke antigenen, waarbij de productie van interferon-γ door de lymfocytenals maat voor de reactiviteit geldt (IGRA: Interferon Gamma Release Assay). Dit gebeurt tegenwoordig routinematig om infectie met M. tuberculosis te bevestigen. In vivo gebeurt dit van oudsher door de Mantoux-reactie, dat is een cellulaire immuunreactie in de huid tegen ingespoten tuberculineantigeen die aanwijzingen geeft voor besmetting met en infectie door M. tuberculosis.

Welke stof in de gastheerrespons op infectie kan wijzen op een bacteriële infectie?

Tot de gastheerrespons op een infectie behoort ook een aantal zogenaamde biomarkers, met name C-reactive proteïne en procalcitonine, waarvan de detectie aanwijzingen kan geven dat er sprake is van een bacteriële infectie (zonder aan te geven welke dat betreft), hetgeen steun kan geven aan het starten van antibiotische therapie bij een bepaald klinisch beeld.

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

Infectie en immuniteit

Bekijk samenvatting

Een unieke studie- en oefentool
Nooit meer iets twee keer studeren
Haal de cijfers waar je op hoopt
100% zeker alles onthouden

Onthoud sneller, leer beter. Wetenschappelijk bewezen.

Studiemateriaal generieke omslagafbeelding

Diagnostiek van infectieziekten - Microbiologische diagnostiek: de verschillende benaderingen

4 belangrijke vragen over Diagnostiek van infectieziekten - Microbiologische diagnostiek: de verschillende benaderingen

Hoe wordt de antimicrobiële gevoeligheid bepaald?

Welke methoden zijn er om de gevoeligheid van bacteriën te bepalen?

Van welke respons wordt er naast de humorale immuunrespons nog gebruik gemaakt?

Welke stof in de gastheerrespons op infectie kan wijzen op een bacteriële infectie?

Samenvattingen die gerelateerd zijn aan COO: organen van het immuunsysteem - De thymus - De lymfeklieren

Infectie en immuniteit

Recht en efficiëntie : een inleiding in de e…

Beginselen van het Nederlandse staatsrecht

DYA : stap voor stap naar professionele ente…

Pia Pia Método di Papiamentu

Basisboek journalistiek

Brock biology of microorganisms

Sociale hygiëne.

Cognitive development and learning in instru…

Eeuwige schoonheid

Nederland in de prehistorie. Revised ed.

Beleidsinstrumentatie