Startpagina / Samenvattingen / Infectie en immuniteit / penicillines-cefalosporines-cefalosporinen

Celwand en -membraan actieve antibiotica

3 belangrijke vragen over Celwand en -membraan actieve antibiotica

Hoe worden penicillines geclassificeerd?

Alle penicillines zijn derivaten van 6-aminopenicillaanzuur en bevatten een bèta-lactamringstructuur die essentieel is voor antibacteriële activiteit. Penicilline-subklassen hebben aanvullende chemische substituenten die verschillen veroorzaken in antimicrobiële activiteit, gevoeligheid voor zure en enzymatische hydrolyse, en biologische dispositie.

Hoe worden cefalosporinen geclassificeerd?

De cefalosporines zijn derivaten van 7-aminocefalosporaanzuur en bevatten de bèta-lactamringstructuur. Veel leden van deze groep worden klinisch gebruikt. Ze variëren in hun antibacteriële activiteit en worden aangeduid als geneesmiddelen van de eerste, tweede, derde of vierde generatie, afhankelijk van de volgorde van introductie in klinisch gebruik: deze generaties komen ook losjes overeen met uitgebreide gramnegatieve dekking.

Wat zijn de mechanismen van actie en verzet van cefalosporinen?

Cefalosporines binden aan PBP’s op bacteriële celmembranen om de bacteriële celwandsynthese te versnellen door mechanismen die vergelijkbaar zijn met die van de penicillines. Cefalosporines zijn bacteriedodend tegen gevoelige organismen.

Structurele verschillen met penicillines maken cefalosporines minder gevoelig voor penicillinasen geproduceerd door stafylokokken, maar veel bacteriën zijn resistent door de productie van andere bèta-lactamasen die cefalosporines kunnen inactiveren. Resistentie kan ook het gevolg zijn van een afname van de membraanpermeabiliteit voor cefalosporines en van veranderingen in PBP’s. Methicilline-resistente stafylokokken zijn ook resistent tegen cefalosporines.

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

Infectie en immuniteit

Bekijk samenvatting