Startpagina / Samenvattingen / Infectie en immuniteit / therapie-infecties-therapeutisch

Antibiotica resistentie - Klinisch gebruik van antimicrobiële middelen - Principes van antimicrobiële therapie

5 belangrijke vragen over Antibiotica resistentie - Klinisch gebruik van antimicrobiële middelen - Principes van antimicrobiële therapie

Wat zijn de principes van antimicrobiële therapie?

Gevoeligheidstests
Geneesmiddelconcentratie in het bloed meten
Bactericide titers in serum schatten
Toedieningsweg bepalen
Monitoring van de therapeutische respons
Klinisch falen van antimicrobiële therapie

Waarom zouden we de bactericide titers in het serum schatten?

Bij bepaalde infecties waarbij de afweer van de gastheer minimaal kan bijdragen aan de genezing, kan de schatting van bacteriedodende titers in serum de geschiktheid van de keuze van het geneesmiddel en de dosering bevestigen. Seriële verdunningen van serum worden geïncubeerd met gestandaardiseerde hoeveelheden van de ziekteverwekker die uit de patiënt worden geïsoleerd: het doden in een verdunning van 1:8 wordt over het algemeen als bevredigend beschouwd.

Welke toedieningsweg heeft de voorkeur?

Parenterale therapie heeft de voorkeur in de meeste gevallen van ernstige microbiële infecties. Chlooramfenicol, de fluorochinolonen en trimethoprim-sulfamethoxazol (TMp. SMZ) kunnen oraal effectief zijn.

Waarom zouden we de therapeutische respons opvolgen?

Therapeutische reacties op medicamenteuze behandeling moeten klinisch en microbiologisch worden gevolgd om de ontwikkeling van resistentie of superinfecties op te sporen. De vereiste duur van de medicamenteuze behandeling hangt af van de ziekteverwekker (voor infecties zijn bijvoorbeeld langere therapiekuren vereist). veroorzaakt door schimmels of mycobacteriën), de plaats van infectie (bijv. endocarditis en osteomyelitis vereisen een langere behandelingsduur) en de immunocompetentie van de patiënt.

Wat kan het klinisch falen van een microbiële therapie veroorzaken?

Ontoereikende klinische of microbiologische respons op antimicrobiële therapie kan het gevolg zijn van laboratoriumtestfouten, problemen met het medicijn (bijv. onjuiste keuze, slechte weefselpenetratie, inadequate dosis), de patiënt (slechte afweer van de gastheer, niet-gedraineerde abcessen ), of de ziekteverwekker (resistentie, superinfectie).

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

Infectie en immuniteit

Bekijk samenvatting