Introductie - Neuropsychologie in de praktijk

14 belangrijke vragen over Introductie - Neuropsychologie in de praktijk

Wat wil zeggen dat de klinische neuropsycholoog een 'scientist practitioner' is?

Hij/zij combineert klinische kennis en vaardigheden met een wetenschappelijke grondhouding. Beslissingen zijn gebaseerd op bewijzen vanuit  wetenschappelijk onderzoek enerzijds, en klinische expertise en individuele behoeften van de patiënt anderzijds.

Noem werkvelden waarin de neuropsycholoog werkzaam is.

  • Ziekenhuis
  • Geestelijke gezondheidszorg (GGZ)
  • Revalidatie
  • Langdurige zorg
  • Forensische zorg

Noem kenmerken van het werk van een neuropsycholoog in een ziekenhuis.

De patiëntengroep heeft een medische aandoening met als gevolg directe of indirecte cognitieve stoornissen of klachten, of stemmingsklachten of ernstige vermoeidheid of verminderde belastbaarheid.
Vraagstelling is meestal diagnostisch van aard (welke ziekte, hoe is het cognitief- emotioneel en gedragsmatig functioneren, zijn er alternatieve verklaringen, wat zijn de gevolgen voor het dagelijks leven)
Kortdurende behandeling (psycho-educatie, leren omgaan met cognitieve stoornissen, verbeteren stemming, oppakken activiteiten)
  • Hogere cijfers + sneller leren
  • Niets twee keer studeren
  • 100% zeker alles onthouden
Ontdek Study Smart

Noem kenmerken van het werk van de neuropsycholoog in een ggz-instelling

Houdt zich bezig met de relatie tussen hersenaandoeningen en/of -beschadigingen en cognitieve-, emotionele en gedragsproblemen (neuropsychiatrisch model)
Uitgebreide diagnostiek en behandeling.
Samenwerking met psychiaters en psychiatrisch verpleegkundigen

Noem kenmerken van het werk van de neuropsycholoog in de Revalidatie

Werken vanuit multidisciplinaire visie. Nauwe samenwerking met revalidatiearts, verpleegkundige, fysiotherapeut, ergotherapeut, logopedist en maatschappelijk werk.
Kernthema: participatie --> zoveel mogelijk zelfstandig deelnemen aan maatschappij.
Vraagstelling niet diagnostisch (diagnose is al gesteld), maar gericht op inzicht in leerbaarheid en hoe de behandeling er uit moet gaan zien, of reden van stagnatie van behandeling. Ook aandacht voor coping en verder indicatiestelling voor terugkeer naar huis of overplaatsing.
Behandeling via psycho-educatie (ook van naasten!) en specifieke  therapeutische interventie, gericht op cognitieve stoornissen, angst-, stemmings- of verwerkingsproblematiek

Noem kenmerken van het werk van de neuropsycholoog in de Langdurige zorg.

Gericht op behandeling en begeleiding.
Patiënten zijn vaak ouderen met neurodegeneratieve ziekten of met ernstig hersenletsel die niet meer thuis kunnen wonen.
Soms diagnostisch onderzoek, vaker mediatieve behandeling (= door een zorgteam)
Gedragsobservaties om inzicht in gedragsproblematiek te krijgen en advies te geven over de omgang daarmee (van naasten of behandelteam)

Noem kenmerken van het werk van de neuropsycholoog in de Forensische zorg.

Patiënten hebben strafbaar gedrag laten zien al of niet in combinatie met een psychische stoornis of eerder verworven hersenletsel.
Behandeling is vrijwillig of gedwongen, werkveld in juridisch kader (gevangenis of tbs-instelling)
Vraagstelling richt zich op verklarende diagnose of ondersteuning van behandelindicatie, risicotaxatie.
Niet alle patiënten zijn gemotiveerd om mee te werken aan onderzoek en behandeling.

Wat is een 'stoorfactor' bij en welke zijn er bij psychologische tests?

Stoorfactor = een element dat een testprestatie beïnvloedt, maar niet binnen de meetpretentie van de test valt.
Voorbeelden:
  • visuele beperkingen
  • gehoorproblemen
  • vermoeidheid
  • pijn
  • spanning en onzekerheid
  • beperkte inzet (door beperkt of ontbrekend ziektebesef) of vertekende klachtenreportage, leidend tot onderprestatie of overraportage

Hoe kan bewust onderpresteren worden gedetecteerd in een test?

Met behulp van prestatievaliditeitstaken (al dan niet embedded in de test) --> een simpele taak als moeilijk presenteren. Als de prestatie op die taak evident onder het afkappunt (en daarmee onder het kansniveau) ligt, is er sprake van intentioneel onderpresteren.

Wat moet een onderzoeker doen met de resultaten van een psychologische test na afname?

Scoren en normeren (vergelijken met scores van gezonde patiënten) en daarna beschrijven, bij voorkeur via internationale uniforme beschrijvingen.

Wat doet een richtlijn bij onderzoek en welke beroepscodes zijn van toepassing bij het afnemen van testen?

Biedt een handvat bij het opstellen van een kernset van tests en vragenlijsten, op basis van wetenschappelijke kennis en concensus van het moment.
Belangrijke leidraad: Algemeen Standaard Testgebruik van het NIP
Beroepscodes:  verantwoordelijkheid, integriteit, respect, deskundigheid.

Welke rechten heeft een patiënt/cliënt bij afname van testen?

  • Recht op inzage
  • recht op correctie
  • recht op blokkering van rapportage aan externe opdrachtgever

Welke aandachtspunten zijn van belang bij neuropsychologisch expertise onderzoek, bij een vraagstelling vanuit een juridische context (letselschade of toerekeningsvatbaarheid)?

  • Patiënt uitgebreid uitleg geven en wijzen op rechten
  • prestatie- en symptoomvaliditeit zijn belangrijk onderdeel van de test

Welke methoden kunnen worden gebruikt om onderpresteren in kaart te brengen?

Er kan gebruik worden gemaakt van:
    • Speciaal ontwikkelde prestatievaliditeitstaken; deze taken lijken moeilijk maar zijn eigenlijk eenvoudig. Ze doen een beroep op processen die nog intact zijn na hersenbeschadigingen.
    • Ingebouwde (embedded) validiteitsindicatoren; hierbij wordt gekeken naar onwaarschijnlijke prestaties binnen reguliere tests, zoals slechter presteren op herkennen in plaats van op actief ophalen binnen eenzelfde geheugentaak.

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

  • Een unieke studie- en oefentool
  • Nooit meer iets twee keer studeren
  • Haal de cijfers waar je op hoopt
  • 100% zeker alles onthouden
Onthoud sneller, leer beter. Wetenschappelijk bewezen.
Trustpilot-logo