Transdiagnostische benadering - DSM en evidence-based behandelingen

14 belangrijke vragen over Transdiagnostische benadering - DSM en evidence-based behandelingen

Vanaf welke DSM-versie kregen de subjectieve interpretaties van de clinicus een beperktere rol?

DSM-III

Wat was het belangrijkste verschil tussen de DSM-III met zijn voorgangers?

Er werd een poging gedaan om de classificatie van stoornissen zoveel mogelijk te objectiveren door subjectieve interpretaties een beperkte rol te geven.

De SDM classificatie is een classificatiesysteem en geen diagnotisch middel. Verklaar dit.

Het SDM model categoriseert symptomen en kenmerken van een stoornis. Het zegt echter niks over de etiologie, verloop en prognose van een stoornis.
  • Hogere cijfers + sneller leren
  • Niets twee keer studeren
  • 100% zeker alles onthouden
Ontdek Study Smart

Ondanks de kritiek op de DSM-systeem. Heeft de DSM-III een belangrijke rol gespeeld bij wat?

Ontstaan om subjectieve interpretaties van de clinicus een meer beperkte rol te geven door stoornissen te objectiveren.

Belangrijk rol bij de huidige evidence-based behandelingprotocollen.

Er is meer eenduidigheid ontstaan over de benaming en kenmerken van emotionele stoornissen waardoor er wereldwijd gericht samengewerkt kon worden om effectiviteit van interventies te bepalen

Wat markeerde de DSM-III in 1980 als een 'trendbreuk' in de geestelijke gezondheidszorg, en wat was het primaire doel van deze nieuwe classificatie?

In 1980 verscheen de derde versie van de Diagnostic and Statistic Manual of Mental Disorders, de DSM-III. Dit was een trendbreuk anders dan zijn voorgangers.
Het primaire doel van deze nieuwe DSM-uitgave was om de classificatie van de psychische stoornissen die zij beschrijft zo veel mogelijk te objectiveren.
  • Dit gebeurde door de subjectieve interpretaties van de clinicus slechts een zeer beperkte rol te geven.
  • Van iedere stoornis wordt een reeks symptomen en kenmerken opgesomd.
  • Wie aan een minimum aantal hiervan voldoet, wordt geclassificeerd met de desbetreffende aandoening.

Waarom is de DSM geen diagnostisch maar een classificatiesysteem?

Omdat de DSM geen uitspraak doet over etiologie, beloop of prognose van een stoornis. Deze wijze van classificeren leidt tot veel comorbiditeit.

Kritiek op DSM-III en daaropvolgende versies van DSM?

Geen diagnostisch maar classificatiesysteem.

Geen uitspraken over etiologie, beloop en prognose.

Door de wijze van classificatie leidt ertoe dat veel mensen comorbide diagnosen hebben (eerder regel dan uitzondering)

Waarin komt de wildgroei in emotionele stoornissen in de DSM tot uiting?

In de prevalentiecijfers van mensen met een formele DSM-diagnose.

De DSM gaat uit van een categoriale indeling en niet van een dimensionele indeling. Dit is ook een punt van kritiek.

Wat is de kritiek precies?

Er wordt een tekort gedaan waar juist veel symptomen naast elkaar en door elkaar bestaan.

Dit wordt ondervangen door te spreken van 'trekken van...'

DSM heeft geleid tot een wildegroei in emotionele stoornissen.

Leg uit.

In DSM-I zijn er iets meer dan 100 diagnosen.
In DSM-IV zijn dat er bijna 300.

De wildgroei is terug te zien in de prevalentiecijfers.

Wilgroei aan diagnosen is terug te zien in de prevalentiecijfers. Hoe komt dat?

De criteria worden verlaagd en omdat nieuwe stoornissen worden 'ontdekt' (sommige zeggen door de wensen van farmaceutische industrie of op influistering van andere belangengroepen)

Ondanks de kritiek op de DSM-systeem. Heeft de DSM-III een belangrijke rol gespeeld bij wat?

Ontwikkeling van evidence-based behandelingprotocollen.

Er is meer eenduidigheid ontstaan over de benaming en kenmerken van emotionele stoornissen en de hele wereld kan gerichter samenwerken om na te gaan welke interventies het beste werken

Volgens de DSM heb je een aandoening of je hebt hem niet. Waaraan wordt bij deze uitspraak tekort gedaan volgens critici?

Volgens critici wordt daarmee tekort gedaan aan de werkelijkheid waar juist veel klinische en subklinische symptomen naast en door elkaar heen bestaan.

Wat wordt er bedoeld met wildgroei van stoornissen?

Waar de DSM-I iets meer dan 100 verschillende diagnosen kende was dit in de DSM-IV al opgelopen tot bijna 300. In de DSM-5 is er in dit aantal niet veel veranderd.

Deze wildgroei zou ook tot uitdrukking komen in de prevalentiecijfers van mensen met een formele DSM-diagnose. Mede omdat criteria geregeld worden verlaagd omdat nieuwe stoornissen worden 'ontdekt' kan inmiddels iets jaar bij een kwart van de bevoling in de Verenigde Staten een DSM-diagnose worden vastgesteld, terwijl de helft van de bevolking nooit in zijn leven een DSM-diagnose zal ontwikkelen.

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

  • Een unieke studie- en oefentool
  • Nooit meer iets twee keer studeren
  • Haal de cijfers waar je op hoopt
  • 100% zeker alles onthouden
Onthoud sneller, leer beter. Wetenschappelijk bewezen.
Trustpilot-logo