Startpagina / Samenvattingen / last chance / schoonheid-kunstenaars-portretgenre

Last chance

Q: 4 de moderne en hedendaagse blik: de deconstructie vh schoonheidsbeeld

Id 19de eeuw evolueert ze nr een Femme Fatale , wrbij ze haar sensualiteit dr het 'mannelijke oog' w benadrukt. Hedendaagse kunstenaars breken echter met deze canons: vrouwelijke blik: kunstenaars zoals Berlinde de Bruyckere of Kiki Smith tonen een Magdalena die gebukt staat onder de last van haar eigen iconografie. verandering over de tijd: de schoonheid is hier n langer behaaglijk, mr rauw en pijnlijk. Ipv een door engelen opgetilde heilige, zien we een vrouw die gevangen zit in haar eigen beeld, wat een kritische reflectie biedt op de eeuwenoude mannelijke tradities.

5 belangrijke vragen over Last chance

Inleiding: de relativiteit van schoonheid

Het statement van Eco benadrukt dat de uitbeelding van schoonheid, gn statisch gegeven is, mr beantwoordt aan de theoretische eisen (het concept Schoonheid) en de praktische eisen (canons, mores en vrkeuren) ve specifieke tijd. In onze iconografische analyses zien we Schoonheid dan ook als een onderwerp vd geschiedenis dat vrtdurend verschuit.

Vb: de iconografische transformatie van Maria Magdalena

Maria Magdalena is bij het uitstek het voobreeld wrbij het beeld vd vrouw en haar 'schoonheid' drastisch verandert nrgelang de context, bronnen en heersende mores.

2 de Renaissance en het portretgenre: schoonheid als wereldse status

Rond de 15de en 16de eeuw vindt er een radicale breuk plaats. Maria Magdalena w een sjieke madam.

voorkeuren: kunstenaars zals Quinten Matsys en Jan Gossaert ruilen de uitgemergelde kluizenares in vr een verleidelijke modieuze vrouw.
canons: de schoonh w nu bepaald dr opulente kledij (brokaat), een verfijnde huid en eigendtijdse hoofddeksels. Het zalfpotje har attribuut, w een luxueus object i overdadige setting.
theoretische zin: haar schoonheid is hier verbonden aan mimesis en het prestige vh profane portretgenre.

3. De barok en contrareformatie: schoonheid als erotische ambiguïteit

In deze periode w de schoonheid vh vrouwelijke lichaam vaak uitgebeeld onder het 'alibi' ve rel context.

canons en mores: Er ontstaaat een focus op de Venetiaanse blonde schoonheid (bijv Titiaan) en het tonen v naakt

praktische zin: de schoonheid van Magdalena w gekenmerkt dr een orgastische blik nr boven, wrbij de grens tuss het spirituele en lichamelijke extase vervaagt. Dit beantwoordt aan de barokke vrkeur vr dramatiek, clair-obscure en emotionele directheid.
melancholie: de schoonheid krijgt ook een intellectuele laag; zij w de personficatie vd melancholie, herkenbaar aan de schedel en de peinzende houding.

4 de moderne en hedendaagse blik: de deconstructie vh schoonheidsbeeld

Id 19de eeuw evolueert ze nr een Femme Fatale , wrbij ze haar sensualiteit dr het "mannelijke oog" w benadrukt. Hedendaagse kunstenaars breken echter met deze canons:
vrouwelijke blik: kunstenaars zoals Berlinde de Bruyckere of Kiki Smith tonen een Magdalena die gebukt staat onder de last van haar eigen iconografie.
verandering over de tijd: de schoonheid is hier n langer behaaglijk, mr rauw en pijnlijk. Ipv een door engelen opgetilde heilige, zien we een vrouw die gevangen zit in haar eigen beeld, wat een kritische reflectie biedt op de eeuwenoude mannelijke tradities.

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

last chance

Bekijk samenvatting