Startpagina / Samenvattingen / Mecenas / te-imitatio-romantiek

Lit voor 1800

Q: Begripsverklaring: imitatio en aemulatio

Imitatio: dit staat vr de navolging v eerdere werken die men bewondert. Het doel is om n een slaafse kopie te maken, mr om aan te sluiten bij een gewaardeerde traditie en continuïteit te wrborgen. Vr 1800 had imitatio een zeer positieve connotatie omdat het herkenning en autoriteit creëerde. aemulatio: Dit gaat een stap verder dan imitatio. Het is het streven om het bewonderde vb n alleen na te volgen, mr ook te verbeteren of te overtreffen . De auteur probeert de brontekst aan te passen aan een nieuwe context of een hogere kwaliteit te bereiken.

Q: 3. De Renaissance: humanistische verfijning

Petrarca: Hij was een meester ih omzetten v R vormen (zoals die van Cicero en Ovidius) nr een humanistische context. Petrarkisme: auteurs zoals Louise Labé en Clément Marot pasten vervolgens weer imitatio toe op Petrarca dr vaste stijlfig-en (topoi) zoals de tegenstelling tuss 'warm en koud' over te nemen.

Q: 5. De breuk Cervantes en de Romantiek

Cervantes : met Don Quichote paste hij een vorm v ironische imitatie toe dr de ridderroman te parodiëren. Hij imiteert de taal en inhoud, mr doet dit om het failliet van deze me'se idealen aan te tonen. Romantiek: Pas vanaf de Romantiek kreeg imitatio een negatieve bijklank en ontstond het concept vd auteur als een 'creatief genie' dat volledig origineel moet zijn.

4 belangrijke vragen over Lit voor 1800

Begripsverklaring: imitatio en aemulatio

Imitatio: dit staat vr de navolging v eerdere werken die men bewondert. Het doel is om n een slaafse kopie te maken, mr om aan te sluiten bij een gewaardeerde traditie en continuïteit te wrborgen. Vr 1800 had imitatio een zeer positieve connotatie omdat het herkenning en autoriteit creëerde.

aemulatio: Dit gaat een stap verder dan imitatio. Het is het streven om het bewonderde vb n alleen na te volgen, mr ook te verbeteren of te overtreffen. De auteur probeert de brontekst aan te passen aan een nieuwe context of een hogere kwaliteit te bereiken.

3. De Renaissance: humanistische verfijning

Petrarca: Hij was een meester ih omzetten v R vormen (zoals die van Cicero en Ovidius) nr een humanistische context.

Petrarkisme: auteurs zoals Louise Labé en Clément Marot pasten vervolgens weer imitatio toe op Petrarca dr vaste stijlfig-en (topoi) zoals de tegenstelling tuss 'warm en koud' over te nemen.

4. Het Franse Classicisme: de autoriteit vd rede

Id 17de E w imitatio een formeel streven nr rationaliteit en discipline

regelpoëtica: Nicolas Boileau baseerde zijn Art Poétique op de Ars Poetica van Horatius.

jean Racine: hij gebruikte mythologische thema's v Euripides en Seneca als vertrekpunt vr zijn tragedies. Dit was een vorm v aemulatio , wrbij hij de antieke passies psychologisch uitdiepte volgens de classicistische principes v vraisemblance (wssheid) en bienséance (welvoeglijkheid)

5. De breuk Cervantes en de Romantiek

Cervantes: met Don Quichote paste hij een vorm v ironische imitatie toe dr de ridderroman te parodiëren. Hij imiteert de taal en inhoud, mr doet dit om het failliet van deze me'se idealen aan te tonen.

Romantiek: Pas vanaf de Romantiek kreeg imitatio een negatieve bijklank en ontstond het concept vd auteur als een 'creatief genie' dat volledig origineel moet zijn.

De vragen op deze pagina komen uit de samenvatting van het volgende studiemateriaal:

Mecenas

Bekijk samenvatting