Samenvatting: Van Utopia Tot Vloedland

Lees hier de samenvatting en de meest belangrijke oefenvragen van Van Utopia tot Vloedland

• 1 Taak 1

• 1.1 Inleiding

  Dit is een preview. Er zijn 1 andere flashcards beschikbaar voor hoofdstuk 1.1
  Laat hier meer flashcards zien

• Wat kunnen we zeggen over de hernieuwde populariteit van George Orwells 1984 in 2017?

  Literaire tekst zegt iets over 
  

  1. (Cultuurhistorische) context waarbinnen tekst tot stand kwam 
  2. Receptie tekst zegt veel over heersende fantasieën en angsten voor toekomst zoals die leven bij een bepaald lezerspubliek.   

• Welk karakter hebben utopieën na WOI?

  Steeds somberder en pessimistischer
  Ideologieën worden tot in het absurde doorgedreven en bekritiseerd.

• Welk mensbeeld duikt op in de literatuur onder invloed van de snelle ontwikkeling van techniek en de totalitaire politieke stelsels?

  Een mens die de dupe wordt van wat hij zelf teweeg heeft gebracht. > Dystopie.

• Waarom zijn utopie en dystopie geen tegenpolen van elkaar?

  Utopieën en dystopieën delen hetzelfde doel: het bekritiseren van de negatieve kenmerken van een samenleving door deze af te zetten tegen een fictieve, alternatieve wereld.
  > Dystopie kun je dus beter zien als schaduwkant van utopie.

• 1.2 Inleiding The Palgrave handbook of utopian an dystopian literatures

  Dit is een preview. Er zijn 10 andere flashcards beschikbaar voor hoofdstuk 1.2
  Laat hier meer flashcards zien

• Hoe werd Utopia later opgevat?

  Een werk dat een genre inluidde, dat hierna verschillende projecties voortbracht (subgenres als dystopieën en anti-utopieën)

• Hoe kunnen utopische en dystopische literatuur functioneren als collectief geheugen?

  Ze helpen ons begrijpen wie we zijn, hoe we handelen en wie we zouden kunnen worden.

• Utopische en dystopische literatuur zijn plaatsen van herinnering: Waaraan herinneren utopieën ons?

  Het geheugen van mogelijkheden > alternatieve samenlevingen, gemiste kansen en denkbare transformaties.

• Utopische en dystopische literatuur zijn plaatsen van herinnering: Waaraan herinneren dystopieën ons?

  Het geheugen van de weerstand: 
  het vermogen van mensen om zich te verzetten, nee te zeggen en tegen te handelen.

• Wat bedoelt de auteur met de diachrone identiteit van de westerse samenleving?

  Niet wie 'wij' nu zijn, maar wie wij door de tijd heen zijn geworden.

• Wat betekent de autonoëtische functie van deze literatuur voor samenlevingen?

  Deze literatuur helpt samenlevingen zichzelf te herkennen, en biedt een besef van:
  

  • wat we zijn
  • hoe we moeten reageren
  • wat we moeten worden.